Onderneming en kanker

Ben werkzaam in Nederland vanaf mijn zeventiende en nu 57 jaar. De laatste 12 jaar als ondernemer. Heb dus 40 jaar met plezier belasting betaald voor onze prachtige wegen, gebouwen, zorg, uitkeringen etc. Nu was ik voor het eerst zelf aan de beurt door kanker en dat was een geweldige cultuurshock. Behalve de kanker raak ik nu mijn huis kwijt, mijn auto is al geroyeerd door de verzekering, de garage haalt zo de auto op. Het lukt me op geen enkele manier de BBZ die keurig in de wet staat rond te krijgen. Er is een papieren en een echte werkelijkheid. Je wordt volledig afhankelijk van een systeem wat aan alle kanten rammelt. Ik ben me een hoedje geschrokken buiten de kanker. Maar met beide beentjes in de werkelijkheid en ik heb nog geen cent ontvangen van wat voor uitkering ook, zelfs waar je recht op hebt niet. Wat een knokploeg daar bij de overheid, ik terroriseer nu maar een vriendin die al 20 jaar in de bijstand zit of ze even ergens kan gaan afwassen omdat ik nu graag even gebruik wil maken van het sociale systeem. Och jeetje...helemaal overspannen. Ik vraag volgende maand maar zwerversuitkering aan dat lijkt me het meest simpele........als ik nu een paar leuke overnachtingsplekjes kan regelen hier onderling met andere ondernemers die met deze praktijken te maken hebben kunnen we een beetje aan ruil handel doen. Ik voel me namelijk prima maar een kankerpatient een opdracht geven gaat blijkbaar te ver. Ik kook heerlijk, ben verpleegkundige dus als je vertrouwd iemand aan je bed wil. En tja die VOG verklaringen is toch ook maar een belachelijke papieren nepveiligheid...even 40 euro per sollicitatie.....ja de groeten....we hebben wel wat anders namelijk iets nuttigs doen om het leven zo vredig mogelijk te maken en niet die ratrace met geld verdienen aan brave mensen die formulieren moeten kopen omdat er een stel schoften rondlopen. Belachelijk systeem is het geworden onderhand.

2 reacties

Ik was eind 2012 51 jaar en halverwege mijn derde contract voor bepaalde tijd op rij na bij een nieuwe werkgever begonnen te zijn. Met een toezegging op zak voor een vast contract als dat laatste contract zou aflopen. En toen kreeg ik kanker. In drie maanden tijd tweemaal achter elkaar. Om een lang verhaal kort te maken, baan kwijt (het gaat economisch toch wat minder met de sector dus dat vaste contract doen we niet), huis kwijt, enorme restschuld en in een vakantiehuisje (chalet) terecht gekomen waardoor inschrijving bij gemeente onmogelijk was en ik jarenlang tevergeefs van loket naar loket ben gestuurd. Maar loket na loket gaat voor je dicht omdat je niet ingeschreven staat in de gemeentelijke basisadministratie. Tot en met de voedselbank en het Leger des Heils aan toe (ja, maar mijnheer dan moet u in een hulptraject en u bent niet verslaafd, dus kunt u niet bij ons terecht). En dat betekent dus ook geen uitkering (geen WW, geen bijstand, niks) Tot ik uiteindelijk met hulp van familie een dak boven het hoofd kreeg en mij kon inschrijven bij de gemeente. Wat resteert is een enorme restschuld. Oh ja, mijn werkgever was ook zo aardig geweest om te vergeten mij ziek uit dienst te melden bij het UWV.

Het is dus niet iets van recente datum of wat alleen u overkomt. En ik hoop van harte dat u sneller een echt dak boven u hoofd heeft en in ieder geval de toegang behoudt tot instanties en dat staat of valt bij een inschrijving (al is het op briefadres) bij de gemeente.

Ik maak mij geen illusies meer over een betaalde baan, maar stel me nu tevreden met werken als vrijwilliger voor Inspire2Live. En dat doe ik met heel veel plezier.

Heel veel sterkte en succes bij het zoeken van oplossingen.

Met vriendelijke groet,

Herman
Laatst bewerkt: 17/04/2018 - 13:40
Hoi Herman, fijn dat je je draai gevonden hebt en je verhaal. Volgens mij is er zo behoorlijk wat leed onder ondernemers die kanker krijgen. Ben je verzekerd kun je met die giganten gaan knokken dus ik dacht ook als ik echt ziek wordt is er tenminste eten en onderdak voor iedereen. Voor ondernemers is dat namelijk de BBZ en dat is echt wel anders als bijstand omdat je gewoon extra mag houden....ook logisch natuurlijk nadat je altijd 50% ingeleverd hebt voor mensen die alleen bijstand krijgen en er om wat voor reden ook geen arbeid tegenover kunnen zetten. Maar goed zo is de praktijk dus niet, ik ken nu die hele BBZ uit mijn hoofd maar deze wordt zeer slecht toegepast voor ondernemers. En als je helemaal je hele leven nog nooit te maken hebt gehad met dergelijke lokettentochten dan baal ik nu verschrikkelijk dat ik daar altijd zoveel geld voor heb betaald. Mijn onderdak ben ik nog steeds voor aan het knokken, als de wet toegepast wordt is het opgelost maar ik ben behoorlijk geschrokken van hoe het er nu aan toe gaat met ons systeem, en wat een weggegooid geld.
Laatst bewerkt: 17/04/2018 - 13:40